پراید ۱۴۱ در سال ۱۳۸۲ توسط سایپا معرفی شد و بهعنوان اولین خودروی لیفتبک ملی ایران شناخته میشود. این خودرو در واقع نسخه فیسلیفتشده پراید نسیم بود که با تغییرات ظاهری در قسمت عقب معرفی شد؛ بهگونهای که درب صندوق عقب با زاویهای بزرگتر طراحی شد و همراه با شیشه عقب باز میشود، ویژگیای که آن را از سایر مدلهای پراید متمایز میکند. طراحی جلوپنجره نیز نسبت به پراید صبا بهروزتر شد و از خطوط عمودی و بخشهای کرومی بهره برد، در حالی که طراحی چراغها و سپر جلو بدون تغییر باقی ماند. پراید ۱۴۱ در تیپهای مختلفی از جمله SL، SX، EX و SE تولید شد که تنها در امکانات رفاهی و ایمنی با یکدیگر تفاوت داشتند و از نظر ظاهری و فنی یکسان بودند.
از نظر فنی، پراید ۱۴۱ مجهز به موتوری مشابه پراید صبا با حجم ۱۳۲۳ سیسی، ۴ سیلندر و ۸ سوپاپ است که حداکثر توانی حدود ۶۳ اسب بخار در دور ۵۲۰۰ در دقیقه تولید میکند. این خودرو با گیربکس ۵ دنده عرضه میشود، حداکثر سرعت آن حدود ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت و شتاب صفر تا صد آن در حدود ۱۴.۵ ثانیه است. مصرف سوخت ترکیبی این خودرو نیز حدود ۷ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر گزارش شده است. برخی تیپهای این خودرو به امکاناتی مانند تهویه مطبوع، قفل مرکزی، شیشه بالابر برقی دربهای جلو و آینههای جانبی تاشو مجهز بودند، هرچند فرمان هیدرولیک در این خودرو وجود نداشت و تنها تیپهای بالاتر از ترمز ABS و کیسه هوای راننده برخوردار بودند.
پراید ۱۴۱ با وجود قیمت اقتصادی و هزینه پایین نگهداری، در طول سالهای عرضه خود با انتقادات زیادی نیز مواجه شد؛ از جمله عایقبندی ضعیف بدنه، نفوذ آب به داخل کابین، سیستم ترمز ضعیف و صداهای اضافی در کابین از مهمترین ایرادات مطرحشده درباره این خودرو بودهاند. با این حال، در دسترس بودن گسترده قطعات یدکی و هزینه تعمیر پایین باعث شده این خودرو همچنان طرفداران خاص خود را در بازار خودروهای دست دوم داشته باشد. تیپ SE این خودرو که پرتیراژترین و کاملترین نسخه محسوب میشود، امروزه یکی از پرتقاضاترین گزینههای این مدل در بازار است.
