پژو پارس یکی از پرفروش‌ترین و پرتیراژترین محصولات تاریخ ایران خودرو است که در سال ۱۳۷۹ ابتدا با نام «پژو پرشیا» به بازار عرضه شد. این خودرو در واقع نسخه فیس‌لیفت‌شده پژو ۴۰۵ است که با الهام از طراحی پژو ۴۰۶ و ۶۰۵، ظاهری متفاوت‌تر و مختص بازار ایران دریافت کرده است. جالب است بدانید که به‌دلیل برنامه صادرات این خودرو به عربستان و حساسیت اعراب به کلمه «پرشیا»، نام آن ابتدا به «پژو سفیر» تغییر یافت و سرانجام پس از عدم دریافت مجوز صادرات، نام نهایی «پژو پارس» برای آن انتخاب شد. این خودرو در سایت‌های مختلف ایران خودرو در تهران، خراسان، کرمانشاه، فارس و مازندران تولید شده و طی نزدیک به دو دهه حضور در بازار، در تیپ‌های متعددی از جمله ELX، ELX با موتور XUM، اتوماتیک، LX، پارس سال و نسخه دوگانه‌سوز عرضه شده است.

از نظر فنی، پژو پارس تفاوت چندانی با پلتفرم پژو ۴۰۵ ندارد و تغییرات اصلی آن بیشتر در طراحی کاپوت، سپر، چراغ‌ها و فرم صندوق عقب خلاصه می‌شود. این خودرو در طول سال‌های تولید خود از موتورهای مختلفی از جمله XU7 و TU5 بهره برده است. نسخه پارس سال که یکی از موفق‌ترین فیس‌لیفت‌های این خودرو محسوب می‌شود، با موتور XU7 و طراحی داشبورد به‌روزتر معروف به «داشبورد سوناتایی» عرضه شد که در ابتدای معرفی با استقبال زیادی روبه‌رو شد. مصرف سوخت ترکیبی پارس سال حدود ۹.۱ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر گزارش شده که نسبت به رقبایی مانند پژو ۲۰۶ و رانا رقم نسبتاً بالایی محسوب می‌شود.

پژو پارس به‌لطف فاصله محوری زیاد، فضای مناسبی برای سرنشینان فراهم می‌کند و صندوق عقب جادار آن نیز برای خانواده‌ها جذابیت دارد؛ ویژگی‌هایی که این خودرو را به گزینه‌ای محبوب در کلاس سدان‌های اقتصادی و متوسط شهری ایران تبدیل کرده است. با این حال، مصرف سوخت نسبتاً بالا، ایمنی محدودتر نسبت به سدان‌های مدرن‌تر و پلتفرم قدیمی از جمله نقاط ضعف مطرح‌شده درباره این خودرو هستند. با وجود این کاستی‌ها، در دسترس بودن گسترده قطعات یدکی و هزینه پایین تعمیر و نگهداری، پژو پارس را همچنان یکی از پرطرفدارترین سدان‌های بازار دست دوم ایران نگه داشته است.