پراید ۱۳۲ در سال ۱۳۸۶ به بازار عرضه شد و در واقع فیس‌لیفتی از پراید صبا (سایپا ۱۳۱ صندوق‌دار) محسوب می‌شود که نمونه صندوق‌دار سایپا ۱۱۱ نیز به‌شمار می‌آید. این خودرو با هدف پاسخ به حس تنوع‌طلبی بخشی از خریداران که تنها توانایی خرید پراید را داشتند، تغییرات ظاهری نسبتاً گسترده‌ای در چراغ‌های جلو و عقب، سپر، درب صندوق عقب و بخش‌های داخلی کابین نسبت به نسل قبلی خود دریافت کرد. پراید ۱۳۲ در تیپ‌های مختلفی از جمله EX، SE و نسخه دوگانه‌سوز (CNG) عرضه شد که تیپ SE آن کامل‌ترین و مجهزترین نسخه این خانواده محسوب می‌شود. تولید این خودرو در سال‌های اخیر متوقف شده و اکنون تنها نمونه‌های کارکرده آن در بازار دست دوم قابل خریداری هستند.

از نظر فنی، پراید ۱۳۲ با موتوری انژکتوری ۴ سیلندر، ۸ سوپاپ و حجم ۱۳۲۳ سی‌سی عرضه می‌شود که تفاوت چندانی با سایر مدل‌های خانواده پراید ندارد و می‌تواند حداکثر توانی معادل ۶۳ اسب بخار در دور ۵۲۰۰ در دقیقه تولید کند. این خودرو با گیربکس دستی ۵ سرعته کار می‌کند، حداکثر سرعت آن حدود ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت و شتاب صفر تا صد آن حدود ۱۴.۵ ثانیه است. مصرف سوخت ترکیبی آن حدود ۷ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر گزارش شده، هرچند برخی کاربران معتقدند مصرف آن نسبت به پراید ۱۳۱ کمی بالاتر است. وزن این خودرو حدود ۸۵۰ کیلوگرم است. تیپ SE این خودرو به‌صورت استاندارد به دو کیسه هوا (راننده و سرنشین جلو)، فرمان هیدرولیک و ترمز ABS مجهز است که آن را از تیپ‌های پایین‌تر متمایز می‌کند.

پراید ۱۳۲ به‌دلیل قیمت مناسب، مصرف سوخت پایین و هزینه نگهداری کم، همچنان در میان خریداران با بودجه محدود طرفدارانی دارد؛ کاربران از چابکی این خودرو در ترافیک شهری و دسترسی آسان به قطعات یدکی رضایت دارند. با این حال، ایمنی کلی پایین‌تر نسبت به خودروهای مدرن‌تر بازار و کیفیت ساخت محدودتر از جمله نقاط ضعف مطرح‌شده درباره این خودرو است. تیپ SE به‌دلیل امکانات ایمنی و رفاهی بیشتر، انتخابی برتر برای خریداران این مدل در بازار دست دوم به‌شمار می‌رود.