پژو روآ (به معنای «رونده») یکی از محصولات شناخته‌شده ایران خودرو است که از سال ۱۳۸۵ به‌عنوان نسخه بهبودیافته پژو آردی (RD) روانه بازار شد. این خودرو ترکیبی جالب از پیکان و پژو ۴۰۵ محسوب می‌شود؛ بدنه آن از پژو ۴۰۵ سری اول (GL-Phase1) کپی‌برداری شده، در حالی که موتور آن نسخه ارتقایافته موتور پیکان است. برخلاف سایر نسخه‌های پژو ۴۰۵ که موتور جلو و دیفرانسیل جلو دارند، روآ خودرویی با دیفرانسیل عقب بود. در ابتدا قرار بود نام این خودرو «پژو آردی‌ایکس» (RDX) باشد، اما در نهایت نام روآ برای آن انتخاب شد. این خودرو به سیستم سوخت‌رسانی انژکتوری، فرمان هیدرولیک، کولر و شیشه‌بالابر برقی درب‌های جلو مجهز بود که در زمان عرضه، امکانات قابل‌قبولی برای این کلاس محسوب می‌شدند.

از نظر فنی، پژو روآ در ابتدا با موتور ۴ سیلندر ۱.۶ لیتری OHV عرضه شد که توانی معادل ۸۲ اسب بخار و گشتاور ۱۳۵ نیوتن‌متر تولید می‌کرد؛ رقمی که نسبت به پژو آردی حدود ۸ اسب بخار و ۲۵ نیوتن‌متر بیشتر بود. این خودرو با گیربکس دستی عرضه می‌شد، حداکثر سرعت آن حدود ۱۷۵ کیلومتر بر ساعت و شتاب صفر تا صد آن حدود ۱۲.۷ ثانیه بود. مصرف سوخت آن نیز حدود ۸.۵ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر گزارش شده است. کابین این خودرو نسبتاً جادار بود و فضای کافی برای سرنشینان جلو و عقب فراهم می‌کرد، هرچند طراحی داشبورد آن بسیار ساده و بدون خلاقیت خاصی بود.

با وجود تلاش ایران خودرو برای بهبود پژو آردی، روآ همچنان با مشکلات فنی و انتقادات زیادی مواجه بود و همین موضوع باعث شد تولید آن تنها ۳ سال پس از آغاز، در نیمه سال ۱۳۸۸ متوقف شود. جایگزین این خودرو، روآی سال با موتور گازسوز OHVG2 بود که با کاهش چشمگیر لرزش موتور و ارتقای استاندارد آلایندگی از یورو۲ به یورو۳ همراه شد. امروزه پژو روآ تنها در بازار خودروهای کارکرده و کلاسیک‌تر یافت می‌شود و به‌دلیل موتور پرقدرت نسبت به هم‌ردیف‌های خود در آن دوران، همچنان طرفدارانی در میان علاقه‌مندان به خودروهای قدیمی ایرانی دارد.